Polar-kinderweekend Slagharen 03 t/m 05 oktober 2003.
De organisatie is in handen van Klaske & Froukje Cornel en Manon Crull.

De caravan, genaamd “’t Uitje ”, al ingepakt en wachten tot de kinderen uit school komen. Eindelijk rond 16.30 vertrokken vanaf Groenlo richting Slagharen. Het wordt onze eerste kampje met de polarclub, nadat wij de afgelopen weken al veelvuldig mailcontact hadden gehad. Nu kunnen we eindelijk zien wie er achter die mailadressen schuilgaan. We gaan naar Slagharen, dus ‘Kiek’n wat ’t wordt’ zoals ze daar zeggen.

Tegen kwart voor zes kwamen we aan op attractiepark Slagharen. Voor ons arriveerde net een andere familie. Meteen wordt er gegroet. Duidelijk een punt van herkenning dus zo’n polar. Even aanmelden bij de receptie, papieren afgeven en vervolgens het terrein zoeken waar de overige Polar’s staan. Het veld ‘Apache’ was snel gevonden en er stonden al een aantal families. Wij werden keurig opgevangen en kregen een plekje toegewezen, caravan afkoppelen, pootjes uitdraaien en vervolgens kennismaken met de buren. Daarna nog even het electrisch aansluiten. Wij zouden het haast vergeten, normaal staan wij nooit aan stroom. Wat een luxe zo’n camping, zelfs een kabelaansluiting voor de TV en 16A stroom. Kunnen we mooi de verwarming een keer uitproberen. De kinderen moeten hun eigen tent opzetten en wij zetten de luifel op. Koffie en onder de luifel, praten met anderen over van alles en nogwat en net binnengekomen families helpen. Dit ging zo nog even door tot de laatsten met hun caravan gearriveerd waren.

In totaal doen 10 families mee. De deelnemende families: Alers, Cornel, Crull, Van de Hurk, Van der Lei, Reef, Sol, Tettero, Willmes en wij dus (Zwiebel). Onze eerste indruk na al die korte kennismakingsgesprekken: ”Een goed gevoel, wij zullen ons hier zeker thuis voelen.”

’s Nachts heerlijk geslapen in onze nieuwe caravan, wat een genot die verwarming! Echt een verbetering t.o.v. truma met ringverwarming die wij in de vorige caravan hadden. Wel even wennen op wat voor stand wij die verwarming moeten zetten, stand 2,5 blijkt achteraf wat te hoog, dus zweten wij het bed uit die eerste avond. En wat een regen! Hopelijk blijft het voor de kinderen morgen een beetje droog.

Op zaterdag gaan alle kinderen naar het attractiepark om zich heerlijk te vermaken. Addy vindt direct aansluiting bij andere kinderen van zijn leeftijd en wij zien ze de hele dag niet meer. Ze zullen zich dus wel heerlijk vermaken in al die attacties als de Eagle, Looping Star, en nog veel meer.

Wij hebben zelf de kans om beter kennis te maken met de overige families. Zij brengen het ‘polargevoel’ over op ons, oftewel welkom in de familie. Erg gezellig. Uiteraard moeten sommigen lachen om onze ervaringen met de verwarming, maar ach je probeert eens wat uit nietwaar. Uiteindelijk zitten wij laat in de middag gezamenlijk alle barbequespullen in gereedheid te brengen. De tafels worden bijeengeschoven en eenieder zet zijn spulletjes op de gezamenlijke tafels. Nu maar afwachten tot het organiserend commité terugkomt van het attractiepark. Zij mogen het buffet openen. Vervolgens sluiten alle kinderen aan en zijn zij heerlijk aan het smullen van al het lekkers. Voor de ouders blijft er ook voldoende liggen, zoveel zelfs dat er helaas op het eind van de avond nog diverse soorten vlees liggen. Dit gaat zo door tot in de late uurtjes. Tevens worden wij er voorzichtig op gewezen dat er een goed gebruik heerst binnen de club. Oftewel nieuwkomers dienen een verslag te schrijven. Dit zullen wij doen. Wat boffen wij toch met het weer. De voorspellingen waren helemaal niet zo goed, maar tijdens dit hele kampje bleef op de juiste momenten de regen uit. Ook qua temperatuur mogen wij niet klagen. Een extra trui doet wonderen en wij zitten nog tot in de late uurtjes te genieten en te praten.

Vanavond de verwarming maar een standje lager gezet. Kijken hoe het ons bevalt op stand 1,5. Gelukkig blijkt dit beter te zijn en kunnen wij heerlijk genieten van onze nachtrust. Zondagochtend zijn de kinderen al weer vroeg opgestaan. Om 10.00 gaat het park open. Dus ....... zorg dat je er bij bent. Volgens de slogan: ‘In Slagharen, daar beleef je nog het meest” moet je er dus wel vroeg bij zijn. Addy zijn wij dus ook weer snel kwijt. Opgenomen in de groep vertrekt hij alweer en wij zien hem de hele dag niet meer terug. Wij besluiten de luifel en de tentjes van de jongens af te breken. Dit doen meerdere clubgenoten en wij praten nog wat over ditjes en datjes. Na het middageten gaan wij nog even met de jongens naar het part. Je ziet overal de kinderen van de club plezier hebben.

Als wij ’s middags rond 15.00 uur weer terugkomen op het veld blijken er helaas al enkele families naar huis gegaan te zijn. Meerdere deelnemers maken zich gereed om spoedig te kunnen vertrekken. Zo ook wij. Even iedereen gedag zeggen en zeker tot de volgende keer. Helaas niet tijdens het najaarstreffen, maar zeker tot in Brielle en met een goed voldaan gevoel vertrekken wij weer richting Groenlo.

Meiden bedankt voor de organisatie van dit geslaagde evenement, volgend jaar weer ergens anders??

Fam. Zwiebel