Verslag van de Polarträff 2003 in Dorotea.
De organisatie is in handen van Polarclub Västerbotten.

Als men verneemt dat we plannen hebben naar Dorotea te gaan, krijgen we de rally van 1982 aangeboden. We nemen het aanbod graag aan. (De rally van 1982 is verzorgd door de families Edelman en Van Loon.) Thuis zijn we de rally “doorgereisd” en brengen zonodig wat veranderingen aan. Het zijn er niet veel hoor! Een paar wegnummers zijn veranderd en de campings hebben we gecontroleerd, zodat als we er terecht komen niet voor een gesloten hek staan. Achteraf was dit niet nodig want er mag in Zweden overal gekampeerd worden zolang je niemand er mee stoort. We maken een mooie gevarieerde reis, over alle paden die Zweden rijk is. Zoals landweggetjes, autowegen en een “grussweg” waar geen eind aan komt denken we. Zondag 13 juli komen we in het hoge noorden aan. Rond het middaguur rijden we Doro-camping op. We hebben een schitterende plaats tussen de bloemen en…….de muggen. Langzaam komen er meer deelnemers binnendruppelen. Er gaan veel makke schapen op een kampeerveld. Er zijn namelijk 98 Polars als de Träff begint.

16 juli 2003:
alle 11 Nederlandse Polar families zijn binnen. Iedereen heeft een goede reis gehad. Jammer, twee equipes hebben zich door familie-omstandigheden af moeten melden. De opening is woensdagmiddag 16.00uur. De thermometer staat op 29°. De nationale vlaggen van de deelnemende landen worden gehesen en ook de clubvlaggen gaan omhoog. Hierna worden er enige welkomstwoorden gesproken. Tevens worden we uitgenodigd voor een gesprek met de directeur Sören Granberg. Een bebaarde man in het Polar shirt 2004 (wat we later allemaal zouden krijgen) samen met zijn vrouw Simone Granberg, ook in het shirt van Polar 2004. Zij verstaat goed Hollands en vertaald het Zweeds terug naar ons in het Duits. Met de hele groep Nederlanders, wij pratend, Simone tolkend, Sören schrijvend en vooral luisterend heeft er een goed gesprek plaatsgevonden. Op deze manier zijn er tijdens de Träff met alle deelnemende landen gesprekken gehouden. Hierna is er een openingsmaaltijd in de grote partytent met volksmuziek. ’s Avonds laat komen de Denen ons nog even herinneren dat de Hollandse vlag als laatste hangt te wapperen, -tja donker wordt het niet-.

17 juli 2003:
klokslag 12 uur is ons als deelnemers van de Träff het jubileum model Polar 2004 officieel gepresenteerd. De “5.60” en de “7.30”. Het is een drukte van belang in en om de caravans van 2004. De “5.60”, we zijn gelijk verliefd. Helaas deze liefde zal nog even moeten wachten. Wat verder in de middag zijn er Scandinavische spelen georganiseerd, bijl gooien en touw trekken zijn erg spectaculair. Het tolkprobleem is weer goed opgelost, Simone speelde mee met het Holland team. Zodat ook het team weet wanneer van spel verhuisd moet worden en wanneer er van ons wordt verwacht het team aan te moedigen. Desondanks halen we maar net de poedelprijs. Hadden ze nu maar iets gedaan met water. Daar zijn wij als Hollanders beter in. Om 21.30 uur komt een lid van de Polarclub Västerbotten de camping over om met iedereen een Polar lied in te studeren. Iets met POLAAR, POLAAR, POLAAR. Een warming-up voor de afsluitingsavond zo bleek later. Wel grappig.

18 juli 2003:
Naar de Borgafjäll. Om 9.00 uur vertrekken er drie bussen. Na een schitterende rit naar de fjällen (bergen) gaan we in drie groepen op pad. De Hollanders, van huis uit wat hebberig, gaan goud zoeken. Anderen maken een wandeltocht of een rondrit per bus. Een van ons met goudkoorts vindt 0,0001 milligrammetje goud. Om 17.00 uur zijn we weer terug op de Doro-camping. Waar het waarachtig een beetje spetterde.

19 juli 2003:
de sightseeing Dorotea. Met bussen en het plaatselijk toeristentreintje worden we naar het dorp gebracht. Alwaar wij het heilige der heiligen voor Polarbezitters kunnen bezoeken: ”De Fabriek“. Hier wordt voor volwassenen en later voor de kinderen een uitgebreide rondleiding gegeven. Een aantal caravans van het nieuwe model 2004 staan al te pronken. Klaar om naar de najaarsbeurzen en dealers te gaan. We zien o.a. de vloer met de nieuwe vloeistof verwarming erin en hoe de Polars worden gemaakt. Het hele proces kan worden gevolgd. Ook aan het toeleveringbedrijf, de meubelfabriek, wordt een bezoekje gebracht en menigeen slaat zijn slag als er een grote bak met afgekeurd materiaal in zicht komt. Een balkje, een plank om wat spotjes in te monteren en wat afzetplankjes. Ze vonden gretig aftrek. Hierna gaan we een kijkje nemen in het Polar museum, met o.a.de Hollandse bijdrage van de Fam.Edelman. In het museum krijgen we bij inlevering van een bon uit de welkomsttas HET shirt van het nieuwe model Polar 2004. ’s Avonds is er in de partytent een feestavond. Diner en live muziek waarop word gedanst tot in de kleine uurtjes. Tussendoor word de gastclub Västerbotten door de vertegenwoordigers van de bezoekende clubs bedankt voor hun inspanningen. De oer Hollandse klompjes en daar doorheen gevlochten de rode zakdoeken worden als dank door Wijnand uitgereikt aan de mensen van de organisatie. Ook aan de vertaalster wordt een klompje uitgereikt. Door het tolken blijven we tenslotte goed op de hoogte van de aanvullingen in het programma.

Wij hebben van de Träff 2003 genoten. Alles was goed georganiseerd en het weer was perfect.

Na de Träff zijn we met twee Polar’s het laatste traject van de rally van 1982 gaan rijden. De “wildernisweg” die ons boven de bomengrens en de “Stekenjokk” voerde. Geweldig wat een ongerept natuurschoon.

Met de aantekeningen van nog een deelneemster zijn we tot dit verslag van de Träff 2003 gekomen.

Klaas en Christien Qualm.