Voor het eerst naar Robertville.

Omdat onze ouders sinds kort een Polarcaravan hebben zijn wij in februari voor het eerst naar een Polarweekend geweest. Samen met de familie Edelman. En dat is ons best bevallen!

Op vrijdag, direct na school, zijn wij vertrokken. Het was slecht weer en druk dus schoot het niet op. Pas rond acht uur kwamen wij in de stromende regen aan op de camping. Gelukkig werden we gastvrij ontvangen door Hans en Wil Dekker. De campingbaas, die later Arnout Barentsen bleek te heten, zette ons met zijn tractor op onze plaatst. Daar werden we o.a. bijgestaan door John Reef die de weg wist en een grote zaklantaren had. We hadden eerst het plan om slaaptentjes op te zetten maar dat ging gelukkig niet : lekker binnen slapen dus. Na het inrichten van onze caravan zijn wij snel nog wat gaan eten en toen naar de bar. Het was er gezellig en bij de openhaard konden we een beetje bij komen. Er waren ongeveer 13 caravans en er werd gezamenlijk naar het schaatsen gekeken. Wij weten niet wie er gewonnen heeft. Door de organisatie (Hans en Wil Dekker, Piet Kropff en Ans Japenga) werd voorgesteld om de volgende avond in de bar pannenkoeken te gaan eten. Volgens ons staken onze ouders nog eerder de hand op dan wij. Hoefden ze lekker niet te koken.

De volgende dag zijn wij de omgeving wezen verkennen, hebben wij boodschappen gedaan in Malmedey en zijn wij op een ski- en sleepiste geweest. Er lag nog sneeuw en we hebben heerlijk met sneeuwballen gegooid. Peter Edelman was een gewillig doelwit!

Op de terugweg naar de camping ging het eerst zacht maar daarna steeds harder sneeuwen. Toen we terugwaren op de camping was alles al wit. Om 18.00 uur moesten we verzamelen voor de pannenkoeken. Er waren twee soorten: gewoon en met spek. Ze waren heerlijk. Eerst mochten we er maar twee maar later bleek dat er voor iedereen genoeg was. Ans Japenga bleek jarig en trakteerde en gaf een rondje. Daar hebben we wel voor moeten zingen. Daarna zijn we nog aan de bar gaan zitten waar Arnout bediende. Hij behandelde ons als echte 'dames' en dat vonden wij erg leuk.

De volgende dag lag er een heel pak sneeuw, wel 30 centimeter. We hadden nog alle tijd om te sleeën. Van Arnout mochten we onze sleeën achter de tractor hangen terwijl hij er de paden mee plat reed. Was erg leuk maar koste ons wel een slee. Aan het begin van de middag werden we met de tractor weer op de weg gezet en begon de thuisreis. We vonden het erg jammer dat we weg moesten want zoveel sneeuw met een lekkere zonnetje hebben wij in Nederland niet. We waren de Ardennen nog niet uit of de zon was niet meer te bekennen. We willen de organisatie bedanken. Bij onze ouders hebben we al aangekondigd dat we volgend jaar weer willen. We hopen wel dat er nog wat meer kinderen van onze leeftijd zijn.

Groetjes van Maggie (13 jaar) en Dide (12 jaar) Kornet

Om te laten zien dat het echt sneeuwde hebben we er wat foto's bij gedaan.